Drodzy Bracia Klerycy

Wyślij kartkę

Drodzy Bracia Klerycy,

Przyjmijcie, proszę, moje najserdeczniejsze życzenia i modlitwę z okazji Waszych Obłóczyn – dnia, w którym zewnętrznie przypieczętowaliście drogę powołania, ubierając po raz pierwszy strój duchowny.

Żałuję, że nie mogłem być z Wami w tym historycznym i radosnym dniu osobiście, ale zapewniam, że sercem i duchem trwałem przy Was, polecając Wasze intencje w modlitwie.

Ubranie sutanny to coś znacznie więcej niż tylko zmiana garderoby. To symboliczne, publiczne oświadczenie:

Powołania do Osobistej Świętości: Niech ten strój będzie dla każdego z Was codziennym przypomnieniem o Konsekracji – o tym, że zostaliście wybrani i przeznaczeni wyłącznie dla Chrystusa i dla służby Jego Kościołowi.

Znaku Przynależności: Niech będzie on dla świata czytelnym znakiem obecności Boga, a dla Was – tarczą chroniącą przed pokusami świata. Przypomina on, że nie żyjecie już tylko dla siebie, ale dla Tego, który Was powołał, i dla dusz, które On chce przez Was zbawić.

Symbolu Samoakceptacji: Strój ten symbolizuje również Waszą gotowość do zrzeczenia się wygody, próżności i świata, aby w pełni służyć w uniżeniu i posłuszeństwie.

Życzę Wam, abyście nosili ten strój z pokórą i godnością, zawsze pamiętając, Kogo reprezentujecie.

Niech Duch Święty napełnia Was mądrością do studiowania, gorliwością w modlitwie i miłością w relacjach braterskich. Niech Maryja, Matka Kapłanów, otula Was swoim płaszczem, chroniąc Wasze serca.

Pamiętajcie, że droga do kapłaństwa to nie tylko nauka, ale przede wszystkim formowanie serca na wzór Serca Chrystusa – Dobrego Pasterza.

W tej nowej szacie, która jest formą i wezwaniem, wchodzicie w okres intensywnej duchowej pracy. Polecam Was wszystkich Niepokalanemu Sercu Maryi i trwam w modlitwie za Wasze formowanie i oświecenie Waszych umysłów i serc.

Z zapewnieniem o modlitwie i braterskim pozdrowieniem