E pismo. Wtedy na pewno prosiłabym Cię o pomoc i wiesz, że brzmiałoby to tak

Wyślij kartkę

Wioletko,
nie jestem mistrzem słowa pisanego, o czym wiesz, jak i nie jestem mistrzem opowieści. Ale tak prosto od serca jak najbardziej będzie mi łatwiej coś przekazać, niż miałabym tworzyć oficjalne pismo. Wtedy na pewno prosiłabym Cię o pomoc i wiesz, że brzmiałoby to tak:
„ ...co tu Wiolcia wpisać ??? Pustostan w moim mózgu jest…”"
Dziękuję za Twój uśmiech, wsparcie, życzliwość, wyrozumiałość i dobre serce . Dziękuję,
że mogłam obserwować jak piszesz, kroisz, kleisz, wycinasz, rysujesz, szyjesz i ogólnie tworzysz różności na potrzeby naszych działań zawodowych i nie tylko. Dziękuję za Twój entuzjazm, energię, poczucie humoru i pozytywne podejście do życia. Cieszę się, że miałam szczęście poznać Ciebie i pracować z Tobą .
Dziękuję, Wiolcia.
Życzę Ci samych sukcesów na spokojnych wodach emerytury, abyś spełniała siebie i realizowała swoje plany i marzenia. Aby nigdy nie zabrakło Ci zdrowia, szczęścia, radości życia i pomyślności. Niech fortuna kołem się toczy, a to co wytoczy, niech się w piecu wypali, aby trwale zagościć na Twoich salonach, w sklepowych kredensach, internetowych oknach w blasku lamp.

Małgosia 

Ps.: z podarkiem wspomnij uśmiech i obowiązkową poranną aktualizację wirusów. Niech kawa smakuje radością, a herbata ciepłem i spokojem. A jeśli nie do tego ma służyć, to wrzuć tam diamentowy rysik, zestaw oczek czy szpatułek lub sobolowy pędzelek.